Bewegwijzering 1

Na de pragmatische column van Jacques Malschaert in Bibliotheekblad 9 over bewegwijzering wil ik me op een iets abstracter niveau tegen het onderwerp aanbemoeien. Ik ga niet in op de juiste plek en vorm van bordjes met pijlen, maar zal illustreren hoe technologie ingezet kan worden om mensen de weg te wijzen in de bibliotheek. 

Doordat de ruggen van boeken op afstand erg op elkaar lijken is het op de vorm van boeken en kasten moeilijk te bepalen wat waar staat. Het is in ieder geval lang niet zo eenvoudig als in een warenhuis, waar de overhemden zich duidelijk onderscheiden van het ondergoed en de keukenaccessoires. Bibliotheken ondervangen dit probleem door het toepassen van een plaatsingssysteem. In Nederland hebben we voor het organiseren van onze collecties de keuze tussen twee plaatsingssystemen: PIM en SISO. PIM bestaat uit 26 rubrieken en is geschikt voor kleine collecties tot 30.000 objecten. SISO bestaat uit 4247 rubrieken en is gelukkig hiërarchisch opgebouwd. Wanneer in de catalogus een titel wordt gevonden begint de uitdaging om het gezochte object met behulp van bordjes en kastopschriften te vinden. In beide plaatsingssystemen niet altijd even eenvoudig. 

Een aantal bibliotheken hebben de mogelijkheid om vanuit een gevonden object in de catalogus door te klikken naar een digitale plattegrond of 3D representatie van de bibliotheek. De kast of het cluster met kasten waarin het object zou moeten staan knippert op het scherm. Op zich een hele aardige manier van bewegwijzering, maar toch vervelend dat je niet met de monitor onder de arm, met behoud van beeld, naar het gezochte object kan wandelen. Ook het juist interpreteren van een plattegrond is niet voor iedereen weggelegd.

Laten we even kijken naar wat er de laatste jaren in de auto-industrie is gebeurt. Tot een paar jaar geleden vertrouwde de automobilist op kaarten en de ANWB-borden boven de weg om de plaats van bestemming te bereiken. Tegenwoordig wijst een vriendelijke dames- of herenstem ondersteund door pijltjes in het dashboard ons de weg van deur tot deur. Wat zou het mooi zijn als we een afgeleide van zo een navigatiesysteem in de bibliotheek zouden kunnen toepassen: bij de ingang van de bibliotheek een batterij PDA’s (uiteraard voorzien van opgeladen magneetstrip…) voorzien van een WiFi kaartje, zodat je draadloos het bibliotheeksysteem en het internet kunt raadplegen en een pijltje op het scherm dat je al wandelend door de bibliotheek de weg wijst naar een boek. Het zou een al te grote wildgroei in bewegwijzering kunnen voorkomen.